Twee Sportzotten – week van maandag 8 augustus tem zondag 14 augustus – DEEL 2

WOENSDAG 10 AUGUSTUS – Cadzand

Een tijdje geleden had ik het over de Fantasy Pro League. Ik heb mij dit seizoen voor de eerste keer daarvoor ingeschreven. En al bij de tweede speeldag ging het helemaal verkeerd. Er klopte iets niet met mijn punten. Ik had 8 punten te weinig gekregen. Ik had al snel zelf door wat het probleem was. Maar ik kreeg geen duidelijk antwoord van Joey, de “klantendienstmedewerker” van Fantasy Pro League.

Vandaag had ik een bericht in mijn mailbox van onze goede vriend.

Zouden er echt mensen zijn die Joey al een schouderklopje hebben gegeven? Of wil hij nu zeggen dat hij dat graag zou hebben? Maar hij snapt het gewoon echt niet. Ik hoef niet op 1-2-3 geholpen te worden. Niet bij de Fantasy Pro League. En ergens anders ook niet. Maar ik verwacht wel duidelijke informatie. Dat houdt in dat ik weet wat het probleem is, dat ik weet wat eraan gedaan zal worden en wanneer. Zie, ik ben echt geen moeilijke jongen toch? Ik denk dat ik een schouderklopje verdien!

Vandaag trekken we nog eens naar Cadzand. In april zijn we daar ook al eens geweest. We verbleven toen in Hotel De Blanke Top. Dat is ons toen zo goed bevallen dat we het nu gewoon nog eens opnieuw doen. Het is vanuit de kamer genieten van het uitzicht op het strand. Dat strand is hier toch wel helemaal anders dan wat we aan de Belgische kust gewoon zijn.

We gaan ’s avonds dineren bij Bistro Beaufort. Daar zijn we vorige keer ook al geweest. En het was daar zo goed dat we nu ook niet lang getwijfeld hebben om opnieuw te gaan. De vorige keer was in april en toen was er bijna niemand in het restaurant behalve wij. Deze keer staan de tafeltjes buiten en is alles volzet voor vanavond.

We starten met de oesterproeverij als voorgerecht. We krijgen elk vier verschillende oesters om te proeven. Sofie en ik zijn allebei verzot op oesters. Dus ook voor dit voorgerecht was de keuze snel gemaakt. Het zijn dan ook echt overheerlijke en heel verse oesters.

Ik heb lang getwijfeld wat ik als hoofdgerecht zou nemen. Ik had eigenlijk wel zin in mosselen. Maar we hadden vorig weekend een familieweekend en toen heb ik ook al mosselen gegeten. Misschien moet ik toch voor de paling in ’t groen gaan? Maar ik vind paling in ’t groen altijd zo’n gedoe. Ik heb liever gebakken paling. Dan toch maar de mosselen.

De mosselen zijn van Neeltje Jans. Ik heb die naam al wel eens gehoord. Ik ben niet zeker, maar volgens mij staan de mosselen van Neeltje Jans wel garant voor kwaliteit. Ik heb al vaak mosselen gegeten in mijn leven. Maar dit zijn zonder twijfel de allerbeste. Ze zijn groot. En ze smelten als boter op de tong. Overheerlijk. Zo heerlijk zelfs dat ik er geen foto van heb. Vergeten omdat ik zo aan het genieten was.

Aan een tafel vlakbij ons zitten enkele kerels. Het zijn zo van die jonge gasten in de sjieke hemdjes en net iets te goed geschoren. In het Vlaams noem je zo’n types meestal fils-a-papa. Zo’n types zijn het. Ze zijn luid. Ze vinden zichzelf heel wat. “Wij zijn spenders,” hoor ik hen zeggen tegen iemand van het personeel. Ze denken dat ze heel wat zijn. Maar overal zie ik mensen die hen net als ik stiekem aan het uitlachen zijn.

Als dessert heb ik nog de chocolademousse van de chef. Ook die is overheerlijk. Bistro Beaufort is geen aanrader, maar een must als je ooit in Cadzand bent.

En dan is er nog een extra nagerecht ook. We kunnen ’s avonds laat nog genieten van een prachtige zonsondergang.

DONDERDAG 11 AUGUSTUS – Middelburg

Vandaag doen we vanuit Cadzand een uitstapje naar Middelburg. Tijden zijn veranderd. Ik ben daar in 2002 geweest met mijn toenmalige vriendin. En toen kon je er alleen maar geraken met een overzetboot. Nu kunnen we gewoon door de Westerscheldetunnel rijden. Je betaalt dan wel 5 euro. Maar dat is nog altijd beter dan het andere alternatief: helemaal naar Antwerpen rijden, dan naar het noorden en dan terug naar het westen.

Het is bijna middag als we aankomen in Middelburg. Het is hier al snikheet. We gaan een boottocht doen. We hebben onze tickets nog maar net gekocht of we kunnen al op een boot stappen. De vrouw van aan de kassa is verbaasd dat er zo veel volk in de stad rond loopt op zo’n hete dag. Maar ja, wij hadden deze dagen al een tijdje op voorhand geboekt. We kunnen dan toch moeilijk thuis blijven of in het hotel blijven als het warm is?

De boottocht begint al meteen heel bijzonder. Op het traject zijn blijkbaar enkele lage tunnels. De bestuurder (of gids, of kapitein, of hoe noem je dat op zo’n bootje) vertelt ons dat we elke keer gaan moeten bukken omdat we er anders niet door geraken. Ik denk eerst dat hij een grapje maakt. Maar nee, het is echt zo. Bij elke tunnel moeten we naar beneden duiken. Elke keer verwacht ik eigenlijk ook dat ik ineens een luide bonk ga horen van iemand die toch avontuurlijk is en eens niet wil bukken.

De gids wisselt interessante verhalen en weetjes af met grappige anekdotes. We varen langs enkele woonboten. Hij wijst er naar eentje. “Het is jammer dat de was hier niet buiten hangt, want ik kan jullie vertellen dat de favoriete kleur van deze mevrouw duidelijk paars is.” En ik denk echt wel dat hij de waarheid spreekt. Want regelmatig zwaaien mensen vanop de woonboten en van in de straten naar hem. Hij kent waarschijnlijk heel veel van deze mensen ook echt persoonlijk.

De boottocht duurt 45 minuten en is echt de moeite. Maar het is nog steeds bloedheet.

Op het water is het wat koeler en staat er een briesje. Maar van zodra we van de boot gaan, voelen we de hitte weer. We gaan dan maar op zoek naar een plekje om te gaan lunchen. Ik bestel vleeskroketten, iets dat ik heel graag eet als ik in Nederland ben. En ze hebben hier ook Sportzot, een van mijn alcoholvrije biertjes. En dit bier past ook echt bij mij. Want ik ben echt wel een beetje zot. En de sport? Ja, dat doe ik ook. Passief 🙂 Het is dorstig weer. Na de eerste Sportzot volgt er nog een tweede. Twee Sportzotten. Het zou de titel van deze blog kunnen zijn. Ja, dat ga ik doen!

Daarna weten we eigenlijk niet heel goed wat we nog kunnen doen. Het is te warm om hier eindeloos te blijven rondlopen. Misschien kunnen we nog een ander plekje gaan ontdekken. We besluiten naar Veere te rijden. En daar blijkt eigenlijk niet zo heel veel te beleven. Ze hebben er wel een ijssalon dat in deze temperaturen natuurlijk heel erg in trek is. Ik neem een hoortje met Snickers en Cherry Mania.

’s Avonds gaan we nog gaan eten bij Restaurant & Lounge Saint Tropez. in Cadzand. Daar bestel ik een schnitzel. En dan blijkt dat ik daar niet zo goed over nagedacht heb. Met dit weer en met het uitgebreide ontbijt ’s avonds heb ik nu eigenlijk echt niet veel honger. Gelukkig krijg ik de schnitzel bijna helemaal op.

Morgen moeten we al weer naar huis…

VRIJDAG 12 AUGUSTUS – Oesterbaron

We moeten vandaag dan misschien terug naar huis. Maar dat betekent niet dat we vandaag niet nog iets leuks kunnen doen.

Vandaag trekken we naar Yerseke. Daar gaan we opnieuw een boottocht doen, deze keer met de Oesterbaron. De naam zegt het eigenlijk al. We gaan varen op de Oosterschelde naar een oesterperceel. En daar gaan we een live demonstratie en uitleg krijgen.

Het is in Yerseke lang zoeken naar parking. Er zijn wel heel wat parkeerplaatsen aan de haven, maar die zijn al allemaal ingenomen. Yerseke blijkt ook nog eens een heel klein dorpje te zijn met smalle straatjes. Het is niet zo makkelijk om hier op zoek te gaan naar een parkeerplaats. Uiteindelijk vinden we een heel verborgen parking achter twee restaurants. Het is dan nog een eindje stappen naar de haven. Maar goed, dan hebben we onze sport vandaag ook weer gehad. Nu nog de zot in mij vinden.

We zijn te vroeg. Dus gaan we eerst nog iets drinken. Ik ben enthousiast. Ik zie de La Trappe Nillis op de kaart staan. Dat is sinds kort een van mijn favoriete alcoholvrije biertjes. Maar de serveerster komt terug met een blond bier. En de La Trappe Nillis is echt wel een donker bier. Eigenlijk zou ik er iets van moeten zeggen. Maar ik durf niet. Ik drink het dan ook maar uit. Het is de eerste keer in jaren dat ik nog eens een bier met alcohol drink. Want alcohol zit er echt wel in, dat proef ik. Het is zeker niet slecht. Maar ik merk dat het mij eigenlijk weinig doet. Ik heb echt geen behoefte meer aan alcohol. Integendeel, ik ben tegenwoordig echt blij dat ik niet meer drink. Het voelt zelfs ergens bijna “verkeerd” dat ik nu toch weer alcohol aan het drinken ben. Maar goed, ik kan nu niet anders.

Ik ga afrekenen. De serveerster die mij daarnet het verkeerde bier gegeven heeft, blijkt alleen maar Engels te praten. Ik neem het haar niet kwalijk. Niet van dat Engels en niet van dat foutje. Dat kan al eens gebeuren. Ik zie op de rekening dat ik La Trappe Wit. heb gedronken. “Sorry”, lijkt ze ineens te fluisteren als ik betaald heb. Ik weet niet zeker of ik het goed gehoord heb. Ik lach nog eens en dan zijn we weg.

Op de website van de Oesterbaron stond dat we er best al een halfuur op voorhand zouden zijn. Het is 14u25 en de boot vertrekt om 15u. Maar toch zit er al wel wat volk op. Maar je moet op voorhand reserveren, dus iedereen heeft natuurlijk wel plaats. Wij krijgen een plekje langs de zijkant. De grote tafels zijn vooral voor gezinnen en families.

Het is een eindje varen.

Maar gelukkig kan je hier ook drinken op de boot. Dat zal nodig zijn. Het is nog altijd echt warm hier. Maar natuurlijk kan je ook de oesters eten die deze mensen zelf kweken.

In vergelijking met de meeste restaurants zijn deze oesters echt wel goedkoop. Sofie wil er al meteen bestellen. Ik twijfel of we niet moeten wachten tot we al wat verder gevaren zijn. Maar dan merk ik dat andere mensen ook al volop hun oesters bestellen. Dan doen wij dat dus ook maar. En ze zijn gewoon overheerlijk. Misschien is het omdat we hier aan het varen zijn op de Oosterschelde en dat dat de ervaring compleet maakt. Maar deze oesters zijn echt verrukkelijk. En ze zijn ook al op.

We waren naar het oesterperceel. Eigenlijk is dat nog wel een raar concept als je het bedenkt. Want als we er zijn, zie je natuurlijk overal water. Het is niet dat water ineens stopt aan het einde van een perceel. Maar het perceel is afgezet door stokken.

Er wordt een lading oesters naar boven gehaald in een soort van grote bak. Dat gebeurt allemaal nogal ver van waar wij op de boot zitten. We gaan dan maar wat dichter staan. Maar zelfs dan nog is het moeilijk te zien of te fotograferen. Sommige mensen houden echt geen rekening met anderen.

De uitleg is echt wel interessant. Wist je bijvoorbeeld dat sommige oesters zich kunnen voortplanten? Of wist je dat oesters telkens rondomrond verder aangroeien en dat hun buitenste rand dan ook het deel is dat net aangegroeid is? Ik eet graag oesters, maar nu weet ik er eindelijk ook wat meer over.

Het is echt een aangename boottocht. Je merkt dat deze mensen dit met hart en ziel doen. Ze vertellen het ook met passie. En dat je hun oesters kan proeven, dat maakt het helemaal af. We bestellen dus nog maar een rondje. Deze keer nemen we er ook gegratineerde oesters bij. Dat is dan met kruidenboter en gesmolten kaas er bovenop. Sofie vindt het overheerlijk. Ik heb toch liever de “pure” oesterrs.

En zo zit onze tweedaagse er ook weer op. En ik heb er echt van genoten. Ondanks de hitte hebben we toch heel leuke dingen kunnen doen. We hebben lekker gegeten, en we hebben lekker gedronken. En dat is alles wat eens mens nodig heeft 🙂

Nu heb ik jullie echt alles verteld over mijn vorige week. Morgen en overmorgen ga ik voor het eerst in mijn leven naar Pukkelpop. Ik ga vooral voor vijf namen: Go_A, S10, Merol, Gayle en Aurora. Maar ik hoop ook nog wel wat muzikale ontdekkingen te doen. En zondag is er nog Club Brugge tegen KV Kortrijk. Tot volgende week!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.