Boomstammetjes – week van woensdag 1 september tem zaterdag 4 september

WOENSDAG 1 SEPTEMBER – Elle

Ik gebruik ondertussen alweer een tijdje LDN. En ik merk dat ik er echt wel baat bij heb. Ik kan het nog het best vergelijken met een soort vangnet. Het is geen medicijn dat mij geneest. Maar het zorgt er wel voor dat ik minder en minder zwaar crash. Zonder LDN heb ik vaak van die dagen dat ik me veel slechter voel. Met LDN zijn die dalen veel minder diep en komen ze ook minder vaak voor. Het werkt blijkbaar ook op de endorfines, en het zorgt er dan ook voor dat ik me mentaal beter voel, en dat is ook wel een pluspunt.

Het nadeel is dat het een vals gevoel van onoverwinnelijkheid kan geven. Ik krijg dan het gevoel dat ik eigenlijk veel meer kan, waardoor ik op veel meer dingen ja zeg en veel meer blijf draven ook al zou ik dat beter niet doen. Ik heb nogal actieve weken achter de rug, vooral leuke dingen dan. Ik heb af en toe met mensen afgesproken, ik heb vrijwilligerswerk gedaan, Een trouwfeest, een uitstap naar zee met de nichtjes, een verjaardag hier en daar. Het is allemaal heel leuk, maar ik moet wel in mijn achterhoofd houden dat dat veel van me vergt. En ook al komt een crash er nu weer minder snel, die crash komt er toch altijd wel uiteindelijk.

Ik moet blijven doseren. Ik ga proberen van vanaf nu elke week minstens één dag echt (platte) rust in te bouwen. Hopelijk vind ik dan ook de discipline om mij eraan te houden. Want ik ken mezelf…

Vandaag kon je kijken naar de eerste aflevering van Schatten van mensen. De meeste mensen die ik ken hebben al gekeken. Voor wie het nu in Keulen hoort donderen, zal ik nog eens wat uitleg geven.

Enkele weken geleden kwam een cameraploeg van ROB TV een dag volgen op mijn stageplaats. Ze filmden er in huisje 1 in het kader van een docureeks rond Zorg Leuven. Ik heb die dag ook een activiteit gedaan met die bewoners.

De eerste aflevering is vandaag uitgezonden en staat nu ook online. Je kan het hier bekijken:

https://www.robtv.be/programmas/leuven-zorgt-schatten-van-mensen-aflevering-1-124762

Het duurt maar 13 minuten. Maar ik vind het zelf echt leuk om naar te kijken. Het is heel bijzonder om mijn collega’s en de bewoners in zo’n professioneel gemaakte reeks te kunnen volgen. Ik hoop eigenlijk ook wel dat jullie kijken. Want zo kunnen jullie ook eens zien waar wij voor staan en op welke manier wij onze job doen en met bewoners omgaan. Je zal zien dat het huiselijke primeert en dat bij ons de bewoners zelf hun keuzes maken en wij hen daarin zo goed mogelijk volgen.

In de eerste aflevering maak je ook kennis met mijn collega Linda. Ik heb bijna alleen maar toffe collega’s, maar Linda betekent voor mij toch echt wel veel. Ze is er voor mij geweest in mijn goeie en minder goeie momenten. Ze is een van de eerste collega’s geweest die meer wist over mijn ME/cvs en ze heeft me daarin altijd aangegeven dat ik mijn best deed en dat zij dat samen met andere collega’s ook waardeerde. Blijkbaar hebben sommige andere collega’s een peter of meter toegewezen gekregen toen ze pas begonnen werken bij ons. Ik werk nog niet, ik ben nog stagiair/vrijwilliger. Maar officieus is Linda misschien ook een klein beetje mijn meter.

In de eerste aflevering maak je ook kennis met enkele bewoners. Je hoort van hen ook al meteen een deel van hun levensverhaal. Ik vind die verhalen altijd zo interessant. Bewoners hebben een leven van meer dan 80 jaar waar ze over kunnen vertellen. Ze nemen me dan mee naar gebeurtenissen en tijden van lang vervlogen tijden. Ik luister er graag naar.

Schatten van mensen is een prachtig gemaakte docureeks. Het is ook de komende woensdagen nog te volgen om 20u en 22u op ROB. Hun website heeft een livestream, daar kan je op die tijdstippen ook op afstemmen. En elke aflevering zal ook nog wel online komen.

Vandaag keek ik samen met Sofie ook nog naar de laatste aflevering van het eerste seizoen van Criminal Minds. De serie is te bekijken op Disney+ en gaat over over FBI-agenten die moorden over andere misdaden trachten op te lossen. Het is echt een goeie serie. De verhalen van de afleveringen staan los van elkaar. Elke keer heb je dus weer een nieuwe zaak die ze gaan oplossen, je moet niet allerlei details van de vorige keren nog blijven onthouden. En dat vind ik handig. En de FBI-agenten in de serie zijn profilers. Dat wil zeggen dat ze bij elke zaak een profiel van de mogelijke dader proberen op te stellen om zo die dader ook te kunnen vinden. Het gaat vaak over psychologie en over gedrag en dat maakt het extra interessant.

In series heb ik vaak ook wel een favoriet personage. Soms zijn dat personages waar ik dingen van mezelf in herken. Soms zijn het de rebelse karakters, misschien omdat ik totaal zo niet ben. En soms gaat het gewoon om een vrouwelijk personage die ik leuk vind, zowel van uiterlijk als van karakter. En in het geval van Criminal Minds gaat het dan over Elle.

bron: criminalminds.fandom.com

Ja, ik zal het maar meteen toegeven. Bij haar is het ook wel omdat ze er goed uitziet. Maar het personage Elle heeft ook wel een heel leuk karakter. Ze durft te zeggen waar het op staat, ze is recht door zee en ze heeft heel goeie humor. Ik heb het dus wel voor haar. Ze is voor mij de kers op de taart van deze heel goeie serie.

En zo kijken Sofie en ik vanavond naar de laatste aflevering van het eerste seizoen. Elle heeft het nogal moeilijk in deze aflevering. Ze is op reis en in de kamer naast haar wordt er iemand ’s nachts vermoord. Bloedsporen leiden naar haar kamer. Reden genoeg om haar ’s nachts uit haar bed te lichten en aan een kruisverhoor te onderwerpen. Je zou voor minder moe worden. Dus mag ze even gaan rusten thuis. En daar schiet een indringer haar neer…

Oh neeee! Elle is neergeschoten. Ze gaat toch niet uit de serie? Dan gaat het toch hetzelfde niet meer zijn! Het is een spannende cliffhanger, en dus kijken we ook meteen de eerste aflevering van seizoen 2. Daarin blijkt dat Elle nog leeft. Oef!

VRIJDAG 3 SEPTEMBER – Ineke

Ik heb op 22 september een eerste (online) afspraak bij het ME/cvs centrum in Amsterdam. Via mail is mij gevraagd om die afspraak telefonisch te bevestigen en ook nog wat gegevens door te geven. Dat doe ik vandaag.

Ik krijg eerst een man aan de andere kant van de lijn. Ik leg hem uit dat ik mijn afspraak telefonisch moet bevestigen. Hij reageert niet meteen. “Ik moest ook nog een aantal gegevens doorgeven blijkbaar.” Hij reageert nog altijd niet. Hij hoort het waarschijnlijk ook in Keulen donderen. Even vraag ik me af of hij er nog wel is. Blijkbaar wel. “Oh en ga je dat dan via mail doorgeven?”

Nu reageer ik zelf ook even niet. Het gesprek is niet zo vlot gestart. Heeft hij nu niet gehoord dat ik zei dat ik die gegevens telefonisch moest doorgeven? Hij merkt dat ik het nu ook in Keulen hoor donderen en heeft een briljante ingeving. “Ik zal je even Ineke doorgeven, die weet hier meer over.”

Dat klinkt goed. Ineke is ook diegene die mijn mails beantwoord heeft. Zij zal het dus inderdaad wel weten.

Met Ineke loopt het vlotter. Maar ik merk dat ze mij niet altijd goed verstaat. Ligt dat aan de lijn of aan mijn Vlaams? Ik begin steeds meer in een soort opgekuist Vlaams te spreken dat naar het Nederlands van de Nederlanders neigt. Zo lukt het beter. Gelukkig is Ineke ook heel vriendelijk. Ineke klinkt ook als een jong iemand, maar aan de telefoon klinkt ze toch niet heel jong. Mijn eerste gesprek is ook met haar. Ik ben benieuwd hoe het gaat zijn.

Zegt onderstaande reclame jullie iets?

“Zoek de zeven verschillen.” En dan zie je een reclamespot met links en rechts quasi hetzelfde tafereeltje, maar er zijn dus zeven verschillen die je moet zoeken. Ik krijg de reclame echt heel vaak te zien. Ik heb dan ook heel veel tijd al gehad om die zeven verschillen dan te zoeken. Ik denk dat ik ze allemaal al wel eens gevonden heb. Goed hé!

Vandaag zag ik die reclame nog eens. En ik weet niet waarom, maar ik lette deze keer niet op de verschillen, maar op de reclame zelf. Het is blijkbaar reclame voor Independer. Independer? Nog nooit van gehoord. En ik was er me helemaal niet bewust van dat het daarvoor reclame was. Ah nee, ik was altijd veel te druk bezig met die zeven verschillen. De reclame mist zijn doel dan ook compleet. Of ik ben immuun tegen reclame. Dat zal het wel zijn.

ZATERDAG 4 SEPTEMBER – Boomstammetjes

Vandaag ga ik weer een halve dag vrijwilligerswerk doen. Ik doe dat vaak op zaterdag.

Ik kom binnen in huisje 1 en ik zie al meteen dat collega Jennifer er is. Als ik Jennifer zie, dan weet ik dat het een leuke dag gaat worden. Jennifer is ook een van de weinige vrouwen… Meisjes. Jennifer is begin de 20. Dan klinkt “vrouw” zo oud. Ik begin opnieuw. Jennifer is ook een van de weinige meisjes die ik ken die van Formule 1 houdt. Ik vraag haar natuurlijk naar hoe ze de Grote Prijs van België beleefd heeft. Het regenfiasco van vorige week waar ik zelf 4 uur lang voor niks naar gekeken heb. Zij heeft ook uitgesteld gekeken, maar ze had al gehoord dat er geen race was. Ze moet dus wel een beetje lachen als ze hoort dat ik 4 uur lang naar de regendruppels, de zwaaiende mensen en de verveelde rijders heb gekeken.

Mijn collega Peggy is ook terug. Daar ben ik ook heel blij om. Ze is een hele tijd door gezondheidsproblemen niet kunnen komen werken. Nu is ze er eindelijk weer. We hebben veel bij te babbelen. Ik kom er vandaag ook achter dat Peggy en ik in hetzelfde dorp wonen. Dat wisten we nog niet van elkaar.

Wat ga ik eens doen met bewoners op deze zaterdag? Normaal gezien zit Gerard ’s morgens altijd de krant te lezen, maar nu nog niet. De krant is nog niet gekomen. Ik vraag aan Gerard of het geen leuk idee zou zijn om samen nog eens de krant te bekijken als die komt. Dat ziet hij nog wel zitten.

De weekendkrant is altijd een heel dikke krant. We gaan ons werk hebben. Als ik de krant open sla, valt de Nina eruit. Dat is de bijlage van Het Laatste Nieuws. Olga Leyers staat op de cover. Ik heb het wel voor Olga Leyers. Wat zou Gerard van haar vinden? Ik laat hem de foto zien.

Zijn ogen beginnen toch een beetje te fonkelen. “Wat vind je ervan, Gerard?” vraag ik. “Dat het een schoon maske is.” Dat is duidelijk.

We bekijken een artikel over de beestenmarkt in Leuven. De jarenlange traditie is aan zijn einde gekomen. Bewoners blijken de beestenmarkt heel goed te kennen. We kijken naar het gras buiten dat veel te lang staat. Daar zouden we wel een geit voor kunnen gebruiken, zegt Anna. Helaas.

Gerard heeft al vanalles gedaan in zijn leven. Hij is altijd vrachtwagenchauffeur geweest. In zijn camion heeft hij al Garry Hagger en Dana Winner meegenomen. Ik heb ondertussen door dat sommige verhalen van Gerard in zijn eigen leefwereld gebeurd zijn. Hij is bijvoorbeeld ook nog schansspringer geweest. En voetballer. Hij heeft nog samen met Rik Coppens gespeeld. Ik denk dat sommige dingen wel echt gebeurd zijn. Maar zeker niet allemaal.

We slaan het sportkatern open en het gaat over de Ronde Van Spanje. “Die heb ik ook nog gereden!” roept Gerard. Ik had het niet anders verwacht.

We hebben de krant volledig doorgenomen. De bijlage met Olga Leyers ligt er nog naast. Ik zie Gerard er nog eens naar kijken. “Zou je die dan willen meenemen in de camion?” vraag ik hem. Hij schudt van nee. Daar ben ik toch wel een beetje verbaasd over. Volgens zijn verhalen heeft hij half bekend Vlaanderen meegenomen in zijn camion, en dat met veel plezier. Waarom mag Olga dan niet mee? “Met al dat gezemmel! En als je dan een ongeval krijgt…”

Het is etenstijd voor de bewoners. Het zijn boomstammetjes met aardappelen en witte kool. Ik heb me al de hele voormiddag een beetje vrolijk gemaakt over die boomstammetjes. Bewoners kennen dat niet echt. Ik heb Gerard wijsgemaakt dat het om echte boomstammetjes gaat. “Ik ben die daarnet gaan kappen in het bos. Maar jij eet alles hé, Gerard!”

Ja, hij eet alles. Hij krijgt zijn bord en begint meteen smakelijk te eten. Het gezicht van Rita toont dat zij het minder lekker vindt. Er is iets met de aardappelen. Maar ze kan niet goed uitleggen wat. Ze vraagt me om eens te proeven. Normaal gezien doe ik dat nooit, maar nu ben ik te nieuwsgierig. En ja, ze heeft gelijk. De aardappelen zijn nog half rauw en heel droog. Daar zou ik ook niet van eten.

Thérèse is onze bewoonster van 100. Ze is nogal doof. En ze zegt zelf nauwelijks nog iets. Maar ineens schiet ze in een colère. “Wat is dat hier? Die aardappelen zijn nog rauw! Daar eet ik niet van!” Ik schrik ervan en vind het tegelijk ook nog wel grappig. Zo heb ik Thérèse nog nooit gezien. Ik vraag aan andere bewoners of het smaakt. Sommigen durven niet echt nee zeggen, maar ik merk dat bijna iedereen zijn bord laat staan. Zelfs de boomstammetje vinden ze blijkbaar niet zo lekker. Ik zal niet goed genoeg gekapt hebben in het bos.

Maar naast mij zit Gerard nog steeds smakelijk te eten. Zijn bord is al bijna leeg. Hij vindt het echt lekker. Zoals altijd likt hij zijn bord af als alles op is. Even kijkt hij naar mij met weer zo’n fonkeling in zijn ogen. “Wil je helpen met lekken?” Da’s typisch Gerard. Het is een genot om te kijken hoe hij eet.

Jobstudente Chiara vertelt me dat het vandaag haar laatste werkdag is voor een tijdje. Ze moet bijna terug met haar opleiding beginnen. Ik babbel met haar nog een beetje over opleidingen en studeren. Gerard hoort het. “Ik heb les gehad in de koeienstal!” lacht hij. Ik toon hem dat ik onder de indruk ben. “Ik zal u ook wel eens les geven!” voegt hij eraan toe. Dat maakt mij nieuwsgierig. Ik ga mij direct inschrijven. “Maar dat gaat u wel 1000 frank kosten hé!” “Amai Gerard… 1000 frank? Toch niet per dag? Of per maand?” Dat wordt een dure opleiding. Ik denk dat ik het toch maar bij de BAB ga houden. Volgende donderdag start ik weer 🙂

Ja, donderdagochtend moet ik weer vroeg op. Want dan heb ik mijn eerste lesdag, en dat is gewoon weer in Antwerpen. Vrijdag ga ik dan vrijwilligerswerk doen, en “s avonds naar Club Brugge – KV Oostende. Zaterdag ga ik naar “A Day in Scotland”. Meer dan genoeg om dan weer over te schrijven dus. Tot volgende week!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.