Flow – week van woensdag 31 maart tem zaterdag 3 april

WOENSDAG 31 MAART – Schone schijn

Vroeger keek ik echt elk seizoen naar TVVV. Voluit The Voice (Van Vlaanderen). Bij de eerste seizoenen van het programma geloofde ik echt dat er gezocht werd naar talent en dat uiterlijk daarbij volstrekt onbelangrijk was. Ik was er rotsvast van overtuigd dat de winnaars van dit programma nog lang op de radio zouden te horen zijn. Ik hoorde goeie nummers, ik zag straffe artiesten, ik ontdekte straffe performances.

Ik kijk al een tijdje niet meer. Ik ergerde me veel te veel aan het programma, van zodra ik gemerkt had hoe onecht het eigenlijk allemaal wel niet was. Jonge talenten moesten ineens zo verscheiden mogelijk zijn. Ze moesten alle genres kunnen. Ze moesten uit hun comfortzone gaan. Eigenlijk kwam het erop neer dat ze hun identiteit en eigenheid moesten verliezen.

Ik heb van die redenering dan ook nooit iets verstaan. Ik herinner me bijvoorbeeld nog Kato Callebaut. Die deed dan wel mee aan Idool, maar daar dook dezelfde redenering meestal op. Ik vond de lieve en kleine liedjes die Kato bracht altijd zo mooi. Maar nee, volgens de jury van het programma was dat niet genoeg. Ze moest ook eens pop brengen. Ze moest ook eens iets dansbaars doen. Achteraf gezien zou ik nog niet verbaasd geweest zijn dat ze haar gevraagd zouden hebben van met pluimen in haar gat ook nog eens een liedje te doen.

En op het einde wint dan altijd de artiest die “gegroeid” is en die in alle genres goed is. Die dus geen eigen identiteit heeft. Het mag dan ook niet verbazen dat een maand later geen haan nog kraait na de winnaar van zo’n wedstrijden. De beste artiesten winnen zoiets meestal niet. Want die zijn supergoed in hun eigen ding. Maar niet, zoals de makers en de jury het willen, net boven de middelmaat in alles.

Maar goed, dat is dus mijn mening over The Voice. Ik kijk al een tijd niet meer. Sofie volgt het nog altijd, maar uitgesteld. Vandaag zat ze nog eens naar een aflevering te kijken. Ik zag een kerel die zichzelf op gitaar begeleidde. Hij zong met zo’n nogal gemaakt Nederlands accent. Hij deed me daarom meteen denken aan Niels Destadsbader. Daarom vond ik het echt niet goed. Ik hou niet van Niels Destadsbader. En ook niet van zijn gemaakt Nederlands accent.

De kerel had gedaan met zingen. En wat er dan gebeurde, vond ik eigenlijk hilarisch. Let vooral ook op de reactie van Niels Destadsbader als Tourist LeMC ook opmerkt wat mij ook opgevallen is.

DONDERDAG 1 APRIL – Flow

Ik moet eindelijk eens echt beginnen aan mijn taken. Dat is iets wat ik mezelf ondertussen al weken vertel. Af en toe werk ik wel eens in een taak. Maar ik schiet nooit echt goed in actie. En zo blijven de taken liggen. Ik heb nu ondertussen een waslijst van 15 taken die ik nog moet afwerken. Het is daarom ook dat ik soms nauwelijks nog tijd vind om aan mijn blog te werken.

Vandaag besluit ik van er ook echt eens werk van te maken. Ik begin met een redelijk kleine taak van Deontologie. We moeten naar een filmpje kijken op YouTube, waarin het gaat over een ethisch dilemma in een WZC. We moeten dat ethisch dilemma dan uitwerken, zeggen wat de beide standpunten en de voor- en nadelen zijn, en ook achterhalen welke waarden daar dan achter zitten.

Ik kijk het filmpje en ik neem wat notities. Het is eigenlijk alsof ik in een soort flow kom. Ik noteer zoveel mogelijk om toch maar niets te vergeten. Het is zelfs zo erg dat ik daarna mijn notities niet altijd nog goed kan lezen. Ergens heb ik het woord rawine geschreven. Waar zou dat nu weer voor staan?

Ik moet het filmpje nog eens bekijken. Zo kom ik erachter dat rawine eigenlijk routine moet zijn. Ik schrijf de taak in sneltempo uit en dien die dan ook zo snel mogelijk in. En mijn flow houdt aan. Ik werk nog snel door aan een tweede taak. En ik vind zelfs nog tijd om een derde taak uit te werken en in te dienen. Drie op één dag! En zo heb ik nog 12 taken te gaan.

Of toch niet. Want ik heb vandaag ook nog enkele online lessen bekeken. En weer twee taken erbij. De teller staat nu alweer op 14…

Ik hoop dat mijn flow nog een tijdje blijft duren. Ik neem me in ieder geval voor om nu echt zo snel mogelijk aan taken door te werken.

ZATERDAG 3 APRIL – Zoektocht

Zaterdag stagedag. Dat klinkt in mijn oren eigenlijk nog veel beter dan vrijdag stagedag. Ik wissel nog steeds een beetje af. Maar eigenlijk kom ik toch het liefst op zaterdag. De sfeer is anders. En het heeft veel voordelen.

Maar vandaag begint mijn zaterdag eigenlijk echt niet zo goed. Ik heb heel slecht geslapen. Ik vraag me of dat af dat dan ligt aan de overvloed van taken. Of misschien is het gewoon toeval. Het kan allemaal. Ik ga er mijn hoofd niet over breken.

Maar ik sta niet echt fris en monter op. Ik heb ook enorm veel last van de ME/cvs. Normaal gezien zou dit zo’n dag zijn dat ik afzeg. Maar ik wil gewoon echt niet afzeggen. Ik wil stage gaan doen. Ik zal het wel rustig aan doen. Ik zal wel doseren. Een stagedag geeft mij energie. Dus ik sla het deze keer niet over.

Ik kom tegenwoordig altijd tijd tekort. Ik heb meer dan genoeg te doen. Maar ik probeer vooral ook alles zo goed mogelijk te doen. Ik wil vermijden dat ik mijn dagen zo volprop dat ik alles maar half doe. Ik heb ideetjes. Maar al wat vandaag niet lukt, is dan voor de volgende keer.

Ik weet nu ook waar de Beleef-TV te vinden is. De mogelijkheden met die grote tv zijn echt eindeloos. Maar we zitten nu met veel kleinere groepjes van bewoners. Dat wil zeggen dat ik nog veel meer kan inspelen op hun specifieke interesses. Maar daar ligt ook ergens een soort van moeilijkheid. Want elke bewoner is uniek en heeft zijn eigen interesses en noden en behoeften. In een grote groep zoek je al gemakkelijk naar iets overkoepelend dat iedereen leuk vindt, zoals bijvoorbeeld muziek. En dan zal je altijd wel een aantal bewoners bereiken. Nu is het echt kijken naar wat deze negen bewoners misschien wel verbindt. Want als wat je doet niet interessant is voor meer dan de helft, dan heb je al maar drie of vier bewoners meer over.

In de voormiddag probeer ik al eens in huisje 3. In de namiddag verhuis ik met de Beleef-TV naar leefwoning 2. Het is nogal een tocht. Zo’n Beleef-TV is echt wel zwaar. Het ding staat op wieltjes. Het is altijd even duwen om het gevaarte in beweging te krijgen. Als dat gelukt is, moet je dan nog goed bijsturen want voor je het weet gaat dat ding de verkeerde kant op en klets je tegen de muur. De deuren van de leefwoningen gaan ook altijd automatisch open als je op een schakelaar duwt, en gaan dan iets later vanzelf ook weer dicht. Ik zal vandaag af en toe ineens tussen een deur gekneld zitten. Gelukkig opent die dan weer meteen vanzelf. Maar het is een gedoe en gesukkel. Mijn humeur blijft gelukkig goed.

Ik kom in huisje 2 en rol de Beleef-TV tot in de keuken. Ik weet niet meteen waar ik de TV moet zetten en ik sta een beetje te draaien en te treuzelen. Maar nog voor ik daar nog verder over kan nadenken, komt Gerard al naar mij toe. Hij kijkt vragend naar mij en naar de Beleef-TV en weer naar mij. “Wat is dat? Is dat een tv? Dat is wel groot! Mag ik dat eens zien?” De Beleef-TV zit nog onder de hoes. Als ik die eraf haal, is de interesse van Gerard nog meer gewekt. Hij zit normaal gezien altijd op dezelfde plaats aan de kop van de tafel. Nu gaat hij op een stoel dichtbij zitten om alles goed te kunnen zien. En ik ben nog niet eens begonnen.

Ik weet ook nog niet goed wat ik met die bewoners op de Beleef-TV wil doen. Dit groepje bewoners ken ik niet echt als fanatieke muziekliefhebbers. Een muzieknamiddag lijkt me dan ook nog niet echt het beste idee. Maar wat ik met deze Beleef-TV ook altijd heel vaak doe, is Streetview. Dan toon ik de bewoners waar ze vroeger gewoond hebben en dan kunnen ze daar over vertellen.

Gerard weet nog in welk dorp hij vroeger gewoond heeft. Maar zijn straat weer hij niet meer. We zoeken het op in zijn dossier. Maar als we hem zijn vroegere buurt laten zien, herkent hij het niet echt. Hij lijkt een beetje ontgoocheld. Anna weet nog de straat en het dorp. Maar ook haar oude buurt komt haar niet zo bekend meer voor. Nochtans klopt wat zij nog weet met de info in haar dossier. Na lang zoeken komen we erachter dat haar vroegere huis en de huizen daarnaast er wellicht niet meer staan. Dat is wel jammer. Deze activiteit mist een beetje zijn doel. Ik had gehoopt dat bewoners volop gingen beginnen vertellen over waar ze vroeger gewoond hebben. Zo gebeurt het meestal. Nu lijken ze een beetje ontgoocheld omdat ze beseffen dat het allemaal verdwenen is. Ik besluit over te schakelen naar iets anders.

Ik heb met Gerard vroeger nog gepraat over voetbal, en daar vertelt hij graag over. Ik laat hem Rik Coppens zien. Hij herkent hem meteen. Hij heeft er naar eigen zeggen nog samen mee gevoetbald. Dat zal zeker zo zijn in zijn leefwereld, en dus stel ik dat ook niet in twijfel. Ik laat hem een fragment zien op YouTube met beelden van Rik Coppens in zijn gloriedagen. Gerard geniet. Het zegt de andere bewoners jammer genoeg niet veel.

Nu we toch met voetbal bezig zijn, kom ik op het idee om eens wat beelden van de Rode Duivels op het WK in ’86 te laten zien. Gerard vindt het heel interessant. En nu begint Katharina ook volop mee te supporteren. Ik vraag hen of ze weten waar ze nu eigenlijk naar aan het kijken zijn. Maar er komt geen reactie. Ze supporteren voor de Belgen alsof ik samen met hen naar een live wedstrijd aan het kijken ben. Voetbal is misschien dus iets om af en toe te laten zien in deze leefwoning.

Katharina is van Russische afkomst. Ik zet een filmpje aan waarin een jongedame een aantal Nederlandse zinnetjes naar het Russisch vertaalt. Katharina volgt het met grote belangstelling. Ik wil wel wat Russisch leren. Ik probeer elk zinnetje zo goed mogelijk uit te spreken, en zij begint mij te helpen. Ze geeft ook soms uitleg over de nuance bij elk zinnetje. Dit zou ook iets leuks zijn om samen met Katharina apart te doen. Maar ik vind niet echt iets dat iedereen samen leuk vindt.

Het is tijd om af te ronden hier, want ik wou de Beleef-TV ook nog eens gebruiken in huisje 2. “Ik zou graag nog eens Londen zien,” zegt Katharina. Ze is daar nog nooit geweest en dat vindt ze blijkbaar wel jammer. Ik beloof haar dat ik de volgende keer dan Londen laat zien. Maar dat brengt Anna ook op ideeën. “Ik wil Parijs dan eens zien. Daar ben ik nog niet geweest.” En zo zijn er nog bewoners die wel een stukje van de wereld willen zien. Virtuele rondreis. Dat is een idee dat ik vroeger ook nog wel eens gehad heb. Maar toen waren er ook bewoners die graag wilden zingen, en zo kwam het er niet van. Hier zitten geen zangers meer. Dus dit lijkt me een goed idee voor een volgende keer.

In huisje 2 is het niet moeilijk om te weten wat bewoners het liefst willen doen. Hier wordt vaak al spontaan meegezongen met de radio. Of soms denkt iemand aan een liedje en dan laat ik dat horen op mijn smartphone. Nu kan ik weer de grote middelen inzetten. We gaan een muziekuurtje doen.

En het gaat hier al perfect. We zingen een uur lang samen. Sommige bewoners genieten wat meer in stilte. Andere zitten met hun ogen dicht en bewegen af en toe eens mee met de muziek. Bij personen met dementie is dat laatste soms echt het beste teken dat het hen echt iets doet. Dit ga ik nog doen.

Werken als begeleider-animator voor bejaarden blijft altijd een zoektocht. Maar het is ook altijd een bijzonder boeiende en mooie zoektocht. ik doe het echt graag.

Ik blijf druk bezig met mijn taken. Daarom stond mijn blog ook deze week weer een dag later online. Morgen is het tijd voor ontspanning. Dan ga ik voor het eerst in mijn leven naar een drive-in movie. We gaan de laatste twee films van Harry Potter kijken in een marathon op de parking van Plopsaland in De Panne. En wat de rest van mijn week brengt, dat zie ik dan wel weer. Tot volgende week!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.