Ketchup – week van maandag 22 maart tem zondag 29 maart

MAANDAG 22 MAART – Zaventem

22 maart 2016. Het is al vijf jaar geleden. En toch lijkt het soms alsof het gisteren was. Ik denk dat iedereen zich die dag ook nog heel goed herinnert. Het is de dag van de aanslagen in Zaventem en Maalbeek. Dit is hoe ik die dag toen beleefde.

Ik zat die dagen in een serieuze crashgolf van de ME/cvs. Zaterdag had ik nog een heel leuke avond gehad met familie van Sofie, die waren bij ons op bezoek geweest en we hadden kaasschotel voorzien. Een heel gezellige avond, maar ik voelde iets over mij komen. Net zoals ik dit jaar in maart een hobbelig parcours heb wat betreft gezondheid en mijn ME/cvs, was dat vijf jaar geleden ook het geval. Een crash zoals nooit tevoren, het was als een soort golf die over mij kwam en me overspoelde met alle symptomen die ik al had en kende en die nog tien keer harder dan anders op mij beukten. De dagen daarna kon ik dus niet veel meer dan rustig aan doen.

Wat die crash ook tot gevolg had, was een soort van gevoel dat ik in een waas leefde. Alles rond mij leek niet helemaal echt, een heel raar gevoel.

Maar mijn leven ging verder, mijn #MVL2000 toen ook. Op de ochtend van 22 maart was ik om 8u begonnen met mijn dagelijkse countdown. Ik zet alle liedjes ook altijd op twitter. Toen ik zo ’s ochtends vroeg een van de noteringen op twitter gooide, zag ik in een flits vanuit mijn ooghoek een tweet met de woorden aanslag en Zaventem in. Het ging aan mij voorbij, ik dacht dat het een tweet was over: Wat als er nu eens aanslagen bij ons zouden zijn, pakweg in de luchthaven van Zaventem? Ik ging verder met mijn top 2000, maar die tweet bleef in mijn achterhoofd. Wat als dat nu eens geen hypothetische tweet was geweest, maar echte realiteit? Ik moest niet lang zoeken. Toen ik op twitter nog eens keek, werd al snel duidelijk wat er was gebeurd. Sofie was vlak daarvoor vertrokken naar haar werk en redelijk in shock stuurde ik haar een SMS dat er een aanslag was geweest in Zaventem. Zelf had ik daar in 2006 een tijdje gewerkt in het kantoor van De Post, en ik was er al vaak geweest om op reis te vertrekken of om Sofie terug thuis te verwelkomen. Ik kreeg geen antwoord, ze was natuurlijk aan het rijden. 

Niet zo veel later kreeg ik dan toch antwoord. Ondertussen was ik op twitter alles aan het volgen wat er van nieuws binnen kwam. De eerste berichten kwamen binnen dat er ook in Maalbeek iets aan de hand was. Ik sms’te nogal redelijk paniekerig terug naar Sofie. Ik had het gevoel dat het die dag nog niet gedaan was met onheilspellende berichten. In mijn gedachten zag ik een dag dat er uur na uur ergens in ons land slachtoffers zouden vallen. 

Ik gleed verder weg in die waas. Maakten de gebeurtenissen zoveel indruk op mij dat mijn crash in de ME/cvs nog zwaarder begon door te wegen? Of was ik echt in shock? 

Ik bleef verder gaan met mijn top 2000 maar begon mij af te vragen of ik wel moest doorgaan. Misschien klinkt dat banaal. Maar ik wist niet of het voor mezelf ideaal was om in die sfeer verder te kijken naar mijn favoriete muziek, en of het niet raar was om daar ook op twitter toch mee te blijven doorgaan. Als statement ging ik toch verder. Ik wil op geen enkel vlak dat terrorisme wint. Dus ging ik door met mijn leven zoals het daarvoor al ging.

’s Namiddags keek ik naar het nieuws en dan hakte alles toch wel in. Ik zap altijd tussen de twee nieuwsuitzendingen. Bij VTM stond in de linkerbovenhoek de woorden Aanslagen België. Het voelde echt allemaal als een droom, ook door die waas, maar dit kon toch gewoon niet echt zijn? Het was wel echt, maar ik kon het bijna letterlijk niet geloven.

Vijf jaar later kan ik het nog altijd bijna niet geloven dat dit gebeurd is. Aanslagen horen niet thuis in de samenleving. Maar ik kan niet om met mensen die maar meteen voor de gemakkelijkste redenering gaan en dan maar in elke moslim of in elke allochtoon nu een terrorist zien. Ik weet niet veel over de islam en de koran, maar ik weet wel dat het een godsdienst is waarin beschreven staat dat je geen andere mensen mag haten of kwaad doen. Dat deze terroristen dit dus in naam van hun godsdienst doen, klopt van geen kanten. Dezelfde groepering zorgt trouwens ook voor terreur en aanslagen IN landen met inwoners met een moslimachtergrond…Hoe verklaar je dat dan vanuit deze simplistische redenering?

WOENSDAG 24 MAART – Football Manager

Elke woensdagochtend en zaterdagochtend spelen Kurt en ik Football Manager. We spelen het spel al een hele tijd samen. Jaren geleden gingen we nog naar elkaar thuis om dan een dag per week te spelen. Nu hebben we twee momenten per week om samen elk ons eigen team te leiden op afstand van elkaar. Het is een leuke bezigheid. En in het begin van elke sessie babbelen we ook eventjes met elkaar. Soms redelijk kort, en soms heel lang.

Kurt is beter in het spel dan ik. Dat is mij al lang duidelijk. Hij startte ooit bescheiden met Dynamo Dresden en streed tot het einde van het seizoen mee voor promotie naar de Duitse tweede klasse. Hij haalde successen bij Liverpool, waar hij vooral League Cups en FA Cups won.

Ik speelde dan weer op mijn beurt met Wigan, waar ik al vrij snel ontslagen werd. Ik kon het tij bij Zulte Waregem ook al niet keren. Bij Club Brugge streed ik mee voor de titel maar haalde ik het net niet. Ik won niks. Ook geen bekers. Het was vaak net niet.

Tegenwoordig zit Kurt bij Dortmund. Hij heeft op een haar na de titel gemist, Bayern München bleek net te sterk. De beker won hij deze keer ook niet. Maar hij staat wel in de finale van de Champions League. Dat is ook een hele prestatie.

En ik? Ik ben het seizoen begonnen met Chelsea en het werd al vrij snel duidelijk dat een titel moeilijk zou worden. Ik zal uiteindelijk 4de worden. Niet slecht, maar het kan veel beter. Dit is een overgangsseizoen. Volgend seizoen ga ik knallen.

Maar hoe zou het eigenlijk komen dat Kurt een betere coach is dan ik? Ik merk dat ik heel vaak een beetje op mijn buikgevoel af ga en soms nogal impulsief beslissingen neem. Kurt blijft rustig en heeft al snel een basiselftal klaar. Hij heeft ook een ongelooflijk geheugen. Hij lijkt alle details over alle wedstrijden op te slaan. Ik ben meestal al vergeten hoe ik het in mijn vorige wedstrijd heb gedaan. Misschien is Kurt wel een visionair. Misschien moet hij zijn CV eens opsturen naar Manchester City of Paris Saint Germain. Hoe lang dromen die nu al van een Champions League finale?

Ik heb stilaan ongelooflijk veel taken tegelijk voor de BAB opleiding. Ik heb momenteel maar liefst 15 taken staan. Ja. 15. Vijftien. Dit is geen fout.

De opleiding en mijn takenberg zijn als een bus ketchup. Ik probeer er af en toe mee te schudden, maar dan komt dat allemaal samen aan de uitgang en er spuit eigenlijk niks uit. Ik hoop dat ik binnenkort nog eens heel goed kan schudden en dat alles er dan ineens uitkomt.

bron: delhaize.be

Kennen jullie De Kotmadam nog? Dat was een komische reeks die in de jaren 90 startte op VTM. Ik heb daar vroeger ook wel af en toe naar gekeken. Het speelt zich af in Leuven. Toen was die stad voor mij nog het grote onbekende. Ik was daar nog nooit geweest. Ik dacht toen eigenlijk zelfs dat ik nooit van mijn leven in Leuven zou komen. Maar ik vond de Kotmadam wel een leuke serie.

bron: nieuwsblad.be

Het kan raar gaan in het leven. Ik woon nu op een boogscheut van Leuven en ik kom er nu al jaren echt vaak. Leuven is nu eigenlijk “mijn” stad geworden. Dat had ik toen echt niet kunnen denken.

Ik kijk De Kotmadam nu opnieuw. Het staat op Streamz en het valt mij op hoe graag ik het opnieuw kijk. Ik heb enkele dagen geleden zelfs gewoon een aantal afleveringen gebingewatched. Het is nu echt grappig om de begintune te zien en dan ook de verschillende plaatsen in Leuven, zoals de gevangenis en het Ladeuzeplein, te herkennen.

Het is een leuke reeks. Maar oke, ik geef toe dat ik ook een beetje kijk voor Anne Denolf, die Sam speelt in de serie 😉

VRIJDAG 27 MAART – Architect

Ik had jullie vorige week verteld dat ik het gevoel krijg dat ik beter wat minder kan vertellen over de bewoners op stage. Ik kan de leuke dingen nog wel vertellen, maar tegenwoordig ben ik meer een vertrouwenspersoon voor heel wat bewoners, en dus krijg ik het gevoel dat ik daar niet altijd meer zomaar over kan vertellen.

Maar ik heb vandaag iets leuks meegemaakt op stage. En dat wil ik jullie nu echt niet onthouden.

Mijn stagedag begint altijd op dezelfde manier. Ik stap de deur van de hoofdingang door. En vanaf dan weet ik eigenlijk ook niet wat er gaat gebeuren. In het begin van dit semester en dus in de eerste weken sinds de verhuis vond ik het soms lastig dat alles zo onvoorspelbaar was geworden. Ik maakte plannen en uiteindelijk liep alles anders. Ik kan het nu van mij afzetten. Ik laat het gewoon gebeuren en op me afkomen. Ik zie wel waar ik uitkom. Eigenlijk heeft het zelfs zijn voordelen. Ik probeer er te zijn waar ik nodig ben.

Ik begin in een van de huisjes en kom een bewoonster tegen waar ik nog niet vaak mee gebabbeld heb. Ze is er ook nog niet zo heel lang. Ik kom haar tegen en ik zeg zoals tegen iedereen heel enthousiast goeiemorgen. Iets aan haar reactie zegt me dat ik best een stoel neem om eens bij haar te zitten en een babbel te doen.

Het is altijd heel interessant om een bewoner net te leren kennen. Achter elke bewoner zit een boeiend verhaal. Ook bij deze vrouw. Ze vertelt me veel en ik luister aandachtig. Dit is mijn taak als begeleider-animator. Maar ik doe dit ook gewoon echt graag.

De vrouw is vroeger nog architect geweest. Ze vertelt hoe ze vroeger nog gebouwen en huizen heeft ontworpen. Ik heb het deze week al verteld, ik ben nogal impulsief. In Football Manager werkt dat soms nadelig. In deze job/stage is dat soms wel een voordeel. Ik krijg het idee om een A4 blad te nemen en een balpen, en te kijken of deze bewoonster misschien zou kunnen laten zien hoe ze vroeger werkte als architect.

Maar al snel wordt mijn idee steeds groter. Misschien moet ik voor haar echt eens alles uit de kast halen? Ik vraag haar wat ze ervan zou vinden mocht ik zorgen voor alle materiaal dat ze nodig heeft om haar nog eens architect te laten zijn. Ze blijft even stil. En dan schudt ze mij de hand alsof we net een contract hebben afgesloten. Een lach en een traan tonen dat dit haar echt iets doet. En ik ben blij met mijn impulsieve ideetje.

De vrouw schiet meteen in actie. Ze somt alle materialen op die ze nodig heeft om dit zo goed mogelijk uit te kunnen voeren. Het wordt (zogezegd) een huis naar mijn wensen. En dus moet ik ook echt goed nadenken over wat ik wil. Hoeveel kamers wil ik in mijn huis? Wil ik een tuin en hoe groot moet die zijn? Waar moet de trap komen? Ik schrijf alles wat ze zegt op. Ze ziet het steeds meer zitten. En ik met haar.

Het is echt een impulsief ideetje. Achteraf begin ik toch weer te twijfelen. Ik verdrink bijna in de taken, wanneer ga ik tijd vinden om alles nog te voorzien om dit in een activiteit te gieten, en wanneer kan ik het dan ook echt uitvoeren? En vooral: gaat deze vrouw dit nog echt wel kunnen? En indien niet, gaat dat dan niet confronterend zijn? Maar ik heb haar al beloofd dat ik haar ga steunen en dat ik haar misschien wel kan helpen. Ik ga het gewoon proberen. Ik weet nog niet wanneer. Maar het loopt ook niet weg. Ik hoop dat ik haar blij kan maken.

ZATERDAG 27 MAART – Hersenmist

Mensen hebben na covid nog maandenlang symptomen en herstellen heel moeizaam. De belangrijkste symptomen die genoemd worden zijn: concentratieproblemen (beschreven als een soort van brain fog of hersenmist), vermoeidheid, spierpijnen en geheugenproblemen. Ik ervaar exact dezelfde symptomen al meer dan 7 jaar in ME/cvs. Is dat toeval? Ik denk het niet.

Ik vraag me af of dat dan wil zeggen dat deze mensen nooit meer gaan herstellen. Hebben we in één klap een massa ME/cvs’ers erbij? En ook opvallend: ook bij mij is het in 2013 begonnen met iets wat aanvoelde als een heel zware griep. Heb ik toen een soort van corona ook gehad?

Ik ben geen dokter, dus ik kan het ook niet onderzoeken. Ik hoop dat artsen dat wel gaan beginnen doen. Maar dan is het te hopen dat ze ook de link leggen tussen deze nieuwe gevallen en de vele patiënten die al jaren met deze symptomen kampen. Ik hoop dat het weer niet een “het zit tussen de oren” verhaal wordt. Afwachten. Zoals altijd…

ZONDAG 28 MAART – Mol

De tweede aflevering van De Mol bracht nog niet echt veel verheldering. Ik heb in alle seizoenen samen al een keer of 4 de mol “ontmaskerd”. En meestal zag ik dan het licht in de derde aflevering. Het is nu dus nog net iets te vroeg.

Er zijn veel criteria om rekening mee te houden. Een mol molt bijna altijd, iemand die dus vaak ook (veel) geld binnenhaalt kan de mol al niet zijn. Een mol is ook nooit opvallend. De programmamakers proberen altijd om de sabotages van de mol niet te veel te laten opvallen. Zie je dus iemand die heel erg opvalt, dan is dat ook de mol niet.

Wie is het dan wel? Ik weet het nog niet goed. Vorige week dacht ik Jasmien. Nu ga ik voor Philip. Hij versprak zich en had het over een bedrag van 5.000 euro, terwijl er op dat moment nog maar 3.000 euro te verdienen was. En tijdens zijn pianoles raakte hij wel erg vaak “per ongeluk” de toets die de rem in de carpool karaoke activeerde. Maar ik ben het echt nog niet zeker. En eigenlijk valt hij misschien ook te veel op. Volgende week ga ik het weten.

bron: showbizzsite.be

Mijn blog is alweer een dagje later dan anders online gekomen. Dat heeft alles te maken met mijn waterval aan taken. Ik probeer daar nu zo goed mogelijk aan te werken. We hebben vijftien taken staan. Vijftien. Ik zeg het nog maar eens. Gelukkig is er bij ons ook geen les deze week, dat geeft mij wat extra tijd. En voor de rest zien we nog wel wat deze week weer brengt. Ik vertel het jullie volgende week. Tot dan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.